Inhoudsopgave
Vraag tien ondernemers met personeel hoe ze aan hun uurtarief komen, en negen geven ongeveer hetzelfde antwoord. āHet loon kost me zoveel, daar reken ik drie keer overheen.ā Het klinkt logisch en het voelt veilig. Maar bijna niemand heeft ooit narekend of dat tarief zijn kosten echt dekt. En precies daar lekt het geld weg, bij elk uur dat je mensen maken.
Dat tarief is meestal ooit een keer bepaald. Met die vuistregel of met een blik op wat de concurrent vroeg. Sindsdien is er weinig aan veranderd. Ondertussen stegen je loonkosten, je huisvestingskosten, je verzekeringen en je software. Het tarief stond stil maar je kosten niet.
Daar komt nog iets bij. De meeste uitleg over uurtarief berekenen is geschreven voor ZZPāers. Voor een bedrijf met personeel werkt die rekensom niet. In deze blog laat ik je zien waarom en vertel ik je hoe je jouw tarief wel goed onderbouwd berekent.
Inzichten
9 minuten leestijd- Je uurtarief begint bij je eigen kostprijs per productief uur, niet bij wat de concurrent vraagt. Wie zijn tarief op de markt baseert zonder zijn kostprijs te kennen, weet niet of hij winst of verlies draait.
- De grootste fout zit in de uren, niet in de euroās. Reken je je kostprijs over de contracturen in plaats van over de uren die je echt verkoopt, dan komt je tarief structureel te laag uit. Je verliest dan op elk uur dat je mensen maken.
- Een tarief dat vorig jaar klopte, klopt nu niet meer. De loonkosten per gewerkt uur stegen in tien jaar tijd met ruim 35%. Wie zijn tarief niet jaarlijks herijkt, levert ongemerkt marge in. En dat kost je heel veel winst.
Waarom de standaardformule voor uurtarief niet werkt in het MKB
De bekende rekensom voor een uurtarief gaat zo: pak je gewenste inkomen, tel je kosten erbij op, deel het door je declarabele uren. Klaar. Voor een ZZPāer die zijn eigen uren verkoopt, klopt dat redelijk.
Maar jij verkoopt geen eigen uren. Jij verkoopt de uren van je mensen. En die uren moeten niet alleen het loon van die medewerker dekken, maar ook jouw overhead, je algemene kosten en een gezonde winst opleveren. Daarom werkt die formule niet voor een bedrijf met personeel.
Veel ondernemers grijpen dan naar een vuistregel. āHet loon kost me ongeveer 22 euro per uur, dus ik reken drie keer zoveel, 65 euro. Lekker royaal.ā Het voelt veilig. Tot je gaat narekenen wat dat uur je daadwerkelijk kost.
De loonkosten zijn niet je kostprijs
Het brutoloon van een medewerker is maar een deel van het verhaal. Er komen werkgeverslasten bovenop. Daarna draagt elk productief uur ook een stukje van je overhead en je algemene kosten. Pas als je dat allemaal meeneemt, weet je wat een uur je echt kost.
Dat volledige plaatje noem ik de kostprijs per uur. Reken je daar niet mee, dan baseer je jouw tarief op minder dan de helft van de werkelijke kosten. De volledige uitwerking van die kostprijs vind je in mijn complete gids over kostprijs berekenen.
De drie lagen onder een kloppend uurtarief
Je kostprijs per productief uur bestaat uit drie lagen.
De eerste laag is de directe loonkost van je productieve personeel. Dus het brutoloon plus de werkgeverslasten van de mensen die het werk uitvoeren.
De tweede laag is een opslag voor je overheadpersoneel. Denk aan administratie, werkvoorbereiding, planning en jouw eigen sturende uren. Die mensen leveren geen factureerbare uren, maar hun salaris moet wel ergens vandaan komen. Je verdeelt die kosten over je productieve uren.
De derde laag is een opslag voor je algemene kosten. Huisvesting, software, verzekeringen, autoās, afschrijvingen. Ook die kosten verdeel je over je productieve uren.
Tel die drie lagen op en je hebt je kostprijs per uur. Daarboven ga je past winst maken.
De meest gemaakte fout: rekenen met te veel productieve uren
Hier gaat het bij bijna ieder bedrijf met personeel mis. Niet in de euroās, maar in de uren waardoor je de kosten deelt.
Een medewerker met een contract van 40 uur heeft op papier 2.080 uur per jaar. Maar zoveel uren verkoop je nooit. Trek verlof, feestdagen en ziekte eraf en je houdt ongeveer 1.700 beschikbare uren over. En van die uren is zeker niet alles factureerbaar. Reistijd, overleg, opleiding en leegloop tikken aan. Een realistische bezetting ligt rond de 80%. Maar let op: dit loopt sterk uiteen per bedrijf en per bedrijfstak. Het is dus belangrijk dat je hier met de daadwerkelijke bezetting rekent.
Reken je je kosten over al die contracturen, dan is jouw uurtarief veel te laag. Reken je over de uren die je echt verkoopt, dan komt de waarheid boven. In het voorbeeld hieronder scheelt dat het verschil tussen een kostprijs van 58 euro en 72 euro per uur. Wie over te veel uren rekent, zet zijn tarief te laag voordat hij Ć¼berhaupt begint.
Zo bereken je je uurtarief in vijf stappen
Stap 1: bepaal je werkelijke productieve uren per medewerker. Niet de contracturen, maar de uren die je daadwerkelijk factureert.
Stap 2: tel je drie kostenlagen op. Directe loonkosten, overheadpersoneel en algemene kosten.
Stap 3: deel je totale kosten door je totale productieve uren. Dat is je kostprijs per uur.
Stap 4: tel je winstopslag erop. Dit is je minimale uurtarief.
Stap 5: leg dat tarief naast wat je nu rekent en naast de markt. Zit je eronder, dan weet je waar je geld weglekt.
Een rekenvoorbeeld om tot een juist uurtarief te komen
Neem een bedrijf met vijf productieve medewerkers.
Per medewerker: een brutoloon van 45.000 euro plus 30% werkgeverslasten, samen 58.500 euro. Voor vijf medewerkers zijn je directe loonkosten 292.500 euro.
De productieve uren: 2.080 contracturen, min 380 uur verlof, feestdagen en ziekte, geeft 1.700 beschikbare uren. Bij 80% bezetting blijven 1.360 productieve uren per medewerker over. Voor vijf mensen samen 6.800 productieve uren.
Nu de drie lagen, per productief uur:
Directe loonkosten: 292.500 euro gedeeld door 6.800 uur is 43 euro.
Overheadpersoneel (90.000 euro per jaar): 13 euro.
Algemene kosten (110.000 euro per jaar): 16 euro.
Je kostprijs per productief uur komt daarmee op 72 euro. Wil je een gezonde nettomarge van ruim 15%, dan reken je een tarief van 85 euro. Dat is je onderbouwde uurtarief. Geen gok, geen vuistregel, maar een tarief dat je kosten dekt en winst overhoudt.
Wat een te laag uurtarief je kost
Terug naar die vuistregel van ādrie keer het loonā. Het brutoloon per contractuur is in dit voorbeeld 22 euro. Drie keer zoveel is 65 euro. Dat voelt royaal.
Maar je werkelijke kostprijs is 72 euro. Bij een tarief van 65 euro verlies je dus 7 euro op elk uur dat je mensen maken. Over 6.800 productieve uren is dat 47.600 euro per jaar. Dat is winst die je zo weg gooit. Niet door slechte klanten of te weinig werk, maar door een uurtarief dat nooit goed is uitgerekend.
En het venijn zit in de groei. Wie meer omzet binnenhaalt met een tarief onder de kostprijs, schaalt zijn verlies gewoon mee op. Meer werk betekent dan meer verlies. Daarom begint winst verbeteren niet bij meer klanten, maar bij een tarief dat klopt.
Bereken je uurtarief opnieuw, elk jaar weer
Je tarief is geen momentopname. Volgens het CBS bedroegen de loonkosten in 2024 gemiddeld 45 euro per gewerkt uur, een stijging van 6% ten opzichte van het jaar daarvoor. Over de periode 2014 tot 2024 stegen de loonkosten per gewerkt uur met ruim 35%. In sectoren als ICT en zorg zelfs met meer dan 40%.
Reken je nog met een tarief van een paar jaar geleden, dan loop je dus per uur geld mis zonder dat je het ziet. Het MKB haalt gemiddeld een nettomarge van 7,6%, terwijl 10 tot 15% gezond is. Dat verschil zit vaker in een verkeerd tarief dan in te weinig werk.
Herbereken je kostprijs en je tarief daarom elk jaar. Pak je werkelijke cijfers, niet je aannames van twaalf maanden terug.
Stop met gokken op je tarief
Een goed uurtarief begint niet bij de concurrent en niet bij een vuistregel. Het begint bij je eigen kostprijs per productief uur, met een gezonde winstopslag erbovenop. Zodra je dat getal kent, weet je precies of je verdient of inlevert op elk uur dat je verkoopt.
Wil je weten wat jouw kostprijs per uur werkelijk is? Reken het in een paar minuten door met de gratis Kostprijs Calculator. Daarna weet je waar je tarief zou moeten liggen.
Over de auteur
Veelgestelde vragen
Hoe bereken ik mijn uurtarief als ik personeel heb?
Tel je drie kostenlagen op: directe loonkosten van je productieve mensen, een opslag voor overheadpersoneel en een opslag voor algemene kosten. Deel dat totaal door je werkelijk verkochte uren. Dat is je kostprijs per uur. Tel daar je winstopslag bovenop voor je tarief.
Waarom werkt de ZZP-formule niet voor mijn MKB bedrijf?
Die formule draait om jouw gewenste privƩ-inkomen en jouw eigen declarabele uren. Met personeel verkoop je de uren van anderen en die moeten naast hun loon ook je overhead, algemene kosten en winst dekken. Een formule rond jouw inkomen mist die lagen.
Wat zijn productieve uren en waarom zijn ze zo belangrijk?
Productieve uren zijn de uren die je daadwerkelijk inzet, niet de contracturen. Reken je je kosten over te veel uren, dan komt je kostprijs te laag uit en zet je je tarief onbewust onder je werkelijke kosten.
Hoeveel productieve uren kan ik per medewerker rekenen?
Van de 2.080 contracturen blijven na verlof, feestdagen en ziekte ongeveer 1.700 beschikbare uren over. Bij een realistische bezetting van rond de 80% kom je op zoān 1.300 tot 1.400 factureerbare
Hoe vaak moet ik mijn uurtarief opnieuw berekenen?
Elk jaar. De loonkosten per gewerkt uur stegen in tien jaar met ruim 35% (CBS). Een tarief dat je niet herijkt, raakt elk jaar verder achterop bij je werkelijke kosten.
Moet ik mijn uurtarief baseren op de concurrent?
Gebruik de markt als check, niet als startpunt. Begin altijd bij je eigen kostprijs. Pas als je die kent, weet je of het markttarief voor jou winstgevend is of verlieslatend.